تکنیک های نورپردازی در فیلمبرداری



edit نوشته شده در تاریخ

تکنیک های نورپردازی در فیلمبرداری : داشتن یک داستان خوب، فیلم سینمایی توانمند، بازیگران خوب و یک طراحی شگفت انگیز برای صحنه، همگی می توانند مولفه های بسیار خوبی برای ایجاد یک فیلم مناسب باشند. اگر می خواهید کار شما تاثیر خوبی داشته باشد باید از نظر بصری تمرکز بالایی بر روی صحنه بگذارید. تکنیک های مناسب ایجاد صحنه برای فیلم های واقعی به گونه ای است که به نظر می رسد کاملا واقعی می باشد.

دلیل اینکه باید صحنه را به خوبی آماده کنید این است که سنسور های دوربین مانند چشم ما نمی توانند واکنش نشان بدهند به همین دلیل است که همیشه به نظر می رسد فیلم ها بیش از هد روشن یا بسته بندی شده ارایه می شوند. اگر هدف شما تبدیل شدن به یک فیلمبردار، کارگردان، نویسنده و یا هر فرد دیگری می باشد باید تکنیک های پایه ی نورپردازی در فیلمبرداری را که معمولا در بیشتر فیلم ها از آن استفاده می شود را بیاموزید.

12 تکنیک برای نورپردازی در فیلمبرداری

نورپردازی سینمایی بسیار شبیه به نورپردازی در عکاسی می باشد. احتمالا بسیاری از این تکنیک ها را شنیده اید به ویژه اگر در گذشته عکاسی استودیویی انجام داده باشید. این امر به شما کمک می کند تا در فیلمسازی از خلق و خوی مختلفی را برای صحنه های خود ایجاد کنید. البته باید توجه داشته باشید که این تکنیک ها خیلی واضح نیستند، بنابراین بسیاری از آنها در واقع می توان گفت از این راه ها می توان به چند روش برای نورپردازی استفاده کرد. آنچه در اینجا آن را بررسی می کنیم نحوه ی عملکرد آنها می باشد که به شما کمک می کند به اهداف سینمایی خود برسید.

نورپردازی سینمایی

  • Key Lighting
  • Fill Lighting
  • Back Lighting
  • Side Lighting
  • Practical Light
  • Hard Lighting
  • Soft Lighting
  • Bounce Lighting
  • High Key
  • Low Key
  • Motivated Lighting
  • Ambient Light

Key Lighting (روشنایی کلیدی)

key light به عنوان اصلی ترین تکنیک ها برای نورپردازی شناخته می شود، این بدان معناست که معمولا قوی ترین نور برای هر صحنه یا عکس است. حتی اگر خدمه ی نورپردازی شما به دنبال تنظیمات نورپردازی چند لایه ی پیچیده هستند معمولا key light تنظیم شده است. با این حال این بدان معنا نیست که شما همیشه باید با سوژه ی خود رو به رو شوید، یعنی می توانید نور اصلی خود را از هر نقطه ای حتی از پشت به سوژه ی مورد نظر تابش کنید تا روحیه ی تیزه تری را برای آن ایجاد شود البته باید دقت داشته باشید که منبع نور را به صورت مستقیم به سمت دوربین نگیرید.

Fill Lighting (پر کردن روشنایی)

همانور که از اسم این نمونه  پیداست از این نوع نورپردازی برای پر کردن و حذف مناطق تاریک و سایه دار که چراغ اصلی شما ایجاد می کند، استفاده می شود. این امر به طرز قابل توجهی شدت کمتری دارد و در جهت خلاف چراغ کلیک قرار می گیرند بنابراین می توانید بعد بیشتری برای تصویر خود ایجاد کنید.

نورپردازی برای فیلم ها

از آنجا که هدف استفاده از پرکردن نور، از بین بردن سایه ها می باشد بهتر است آن را کمی بیشتر قرار دهید و یا با استفاده از قرار دادن یک رفلکتور در برابر نور اصلی، آن را منتشر کنید و تا نور ملایمی ایجاد شود تا به طور مساوی پخش شود. این کار برای ایجاد نوردهی بسیاری از صحنه ها بسیار مناسب می باشد زیرا می تواند برای افزودن عمق و ابعاد قابل توجه به هر شی کافی باشد.

Backlighting (نور پس زمینه)

از نور پس زمینه برای ایجاد صحنه ی سه بعدی در نورپردازی در فیلمبرداری استفاده می شود، به همین دلیل است که  اخرین تنظیمی است که در یک روشنایی سه نقطه ای از آن استفاده می شود. این گزینه همچنین با سوژه ی شما روبه رو می شود و به منظور جدا کردن سوژه از پس زمینه مورد استفاده قرار می گیرد.

بهتر است نورپردازی خود را مانند ٖfill lighting پخش کنید تا شدت کمتری را داشته باشد و قسمت وسیع تری از سوژه را پوشش دهد. برای مثال در عکس های میانی زمانی که میخواهید تنها به جای گرفتن بالای سر شانه ها و گردن سوژه را نیز روشن کنید و یا در صورتی که می خواهید یک سایه ایجاد کنید این تکنیک به تنهایی میتواند بسیار مناسب باشد.

Side Lighting (نورپردازی جانبی)

نورپردازی در فیلمبرداری

نیازی به گفتن نیست نورپردازی جانبی برای روشن کردن سوژه ی شما از یک طرف و موازی با موضوع است. این عامل غالبا یه صورت تنهایی یا با پر کردن مورد استفاده قرار میگیرد تا برای صحنه ی شما روحیه ای چشم گیر یا صحنه ای که به آن chiaroscuro می گویند بسازد. برای دسترسی به این کار باید نور جانبی شما قوی باشد تا کنتراست بالا و نور کم کلید را ایجاد کند تا باعث آشکار شدن بافت و برجسته کردن موضوع شما شود. در هنگام استفاده از یک نور پر، توصیه می شود تا شدت نور پر شده را تا ۱/۸ از نور جانبی کم کنید تا جلوه ی نمای چشمگیر صحنه را حفظ نماییم.

Practical Lighting (نورپردازی عملی)

نورپردازی عملی همان استفاده از منابع نوری مانند لامپ یا شمع یا حتی تلویزیون می باشد. اینها معمولا به دست طراح مجموعه یا خدمه ی روشنایی به صورت عمدی اضافه می شود تا صحنه ای سینمایی ایجاد شود. برخی اوقات ممکن است مورد استفاده قرار بگیرد تا نورپردازی ظریف را نیز برای سوژه به وجود آورد. با این حال کار با چراغ های عملی همیشه آسان نیست زیرا شمع ها و لامپ ها به طور معمولا نور قوی را تولید نمی کنند و موضوع را به خوبی روشن نمی کنند. ممکن است برای جبران نوردهی از چراغ هایی با قدرت بیشتر استفاده شود تا بتوانید نور را بهتر کنترل کنید.

نورپردازی در فیلمبرداری با Bounce Lighting

نورپردازی در فیلمبرداری با Bounce Lighting 

این روشنایی را در زبان فارسی نور گزاف نیز می گویند که معمولا در نورپردازی در فیلمبرداری به صورت پرتاب نور از یک منبع نور قوی با استفاده از یک بازتابنده یا هر سطح دیگری  به سمت صحنه یا سوژه می باشد. اگر از این نورپردازی به خوبی استفاده شود، می توان یک نور نرم را ایجاد کند به خصوص اگر سافت باکس یا دیفیوزر ندارید.اگر به فیلمبرداری علاقهمند هستید بهتر است بدانید که این کار بدون داشتن یک دوربین حرفه ای امکان پذیر نمی باشد. با مراجعه به این بخش می توانید نمونه هایی از دوربین فیلمبرداری سونی را مشاهده کنید.

Soft Lighting (نور نرم)

روشنایی نرم به هیچ یک از تکنیک های نورپردازی اشاره نمی کند اما با این وجود این عامل یک تکنیک است. سینماگران از نورپردازی نرم (حتی در هنگام نورپردازی با تکنیک های بالا) به دو دلیل استفاده می کنند که اولی زیبایی شناختی و دومی موقعیتی است. برای کاهش یا از بین بردن سایه های خشن  یک سوژه، ایجاد درام از این مورد استفاده می شود.

 Hard Lighting (روشنایی سخت)

نور سخت می تواند نور خورشید و یا یک منبع نور بسیار قوی شبیه به آن باشد. این عامل معمولا به صورت ناخواسته است اما فواید سینمایی نیز دارد. شما می توانید با این منابع نور یک نورپردازی سخت را برای فیلمبرداری خود ایجاد کنید. با وجود سایه های خشن، نورپردازی سخت برای جلب توجه کاربران مورد استفاده قرار می گیرد و برای ایجاد یک سایه ی قوی بسیار مناسب می باشد.

High Key (کلید بالا)

تکنیک های نوردهی در فیلم ها

کلید بالا به سبکی از نورپردازی گفته می شود که برای  ایجاد صحنه ای بسیار درخشان و بصری سایه زا که اغلب بیش از هد استاندارد هستند، در این حالت نسبت نورپردازی نادیده گرفته می شود. بنابراین تمام منابع نوری تقریبا یکسان هستند. از این تکنیک برای بسیاری از فیلم ها،تبلیغات های تلویزیونی و یا موزیک ویدیو ها استفاده می شود.

LOW KEY (کلید کم)

نورپردازی با کلید بالا به معنی سایه های زیاد می باشد و احتمالا فقط یک منبع قوی می باشد. در این روش نورپردازی در فیلمبرداری بیشتر به استفاده از سایه ها و رمز و راز، تعلیق یا ایجاد درام برای صحنه ها استفاده می شود. این امر باعث می شود تا فیلم های ترسناک و هیجان انگیز تر به نظر برسند.

Motivated Lighting (روشنایی انگیزه)

تکنیک Motivated Lighting

این نوع نورپردازی برای تقلید از منبع نور های طبیعی مانند خورشید یا نور ماه مورد استفاده قرار می گیرد. این نوع نورپردازی باعث افزایش نور های عملی در تصویر می شود. در صورت تمایل کارگردان یا فیلمبردار می تواند با استفاده از این نور ها به صورت جداگانه استفاده کند. برای اطمینان از اینکه نور مورد نظر شما به صورت طبیعی در تصویر به وجود آمده است یا نه از چندین روش استفاده می شود از جمله ی آنها می توان به استفاده از فیلتر ها برای ایجاد سایه های پنجره و یا استفاده از ژل های رنگی برای تکثیر نور زرد به صورت گرم می باشد.

Ambient Lighting (نورپردازی محیط)

استفاده از نور های مصنوعی برای نورپردازی در فیلمبرداری هنوز از بهترین گزینه ها برای ایجاد نورپردازی مناسب می باشد که همیشه می توانید آن را مانند چیزی که در زندگی می بییم تنظیم کنیم. با این حال هیچ قانونی وجود ندارد که به شما بگوید از نور های طبیعی استفاده نکنید. ممکن است این چراغ های طبیعی نور خورشید یا ماه و یا نور یک چراغ خیابانی باشد و هنگام تصویربرداری در روزها می توانید از نور طبیعی برای خود استفاده کنید و صحنه را با استفاده از یک منبع نور ثانویه تکمیل کنید. در صورتی که میخواهید نورپردازی نرم داشته باشید باید در اوایل صبح و یا اواخر بعد از ظهر اقدام به تصویربرداری  کنید.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.